Jan Manescoo is het pseudoniem van Jean Claude Coosemans, geboren in Watermaal‑Bosvoorde op 20 juni 1944. Hij volgde een opleiding tot leraar Plastische Kunsten en verfijnde zijn technieken bij F. Minnaert en J. Deblick aan de Academie van Anderlecht. In zijn beginperiode schilderde hij, onder invloed van Constant Permeke, anekdotische en expressionistische marines en landschappen met onbegrensde luchten, uitgevoerd in dik uitgestreken olieverf op doek. Zoals Carzou gebruikte hij de tekenpen en Oost‑Indische inkt om de vormen in zijn aquarellen te omlijnen. In diezelfde periode experimenteerde hij al met uiteenlopende materialen. Zo gebruikte hij onder meer papier‑maché om zonderlinge menselijke figuren te creëren.
Als jonge kunstenaar kreeg hij in 1969 de opdracht om voor de stad Nieuwpoort een reeks aquarellen te maken. In 1995 ontwierp hij een bundel tekeningen en gedichten onder de titel Copyart – 3 x 5 gedichten. Vanaf dat moment kwam de mens centraal te staan in zijn werk. Zijn beeldtaal evolueerde naar symbolisch geladen en uiterst inventieve composities.
In 2002 verscheen zijn boek Copyart – een concept van het verbeeldend denken bij uitgeverij Art in Belgium. Nadien verfijnde hij zijn concept verder met nieuwe beeldgedichten, gebundeld in Copyart – een concept van zoeken en tasten, uitgegeven in 2011 bij Unibook. Vanaf dan werd zijn werk beschouwd als multimedia‑kunst, waarin beeld, woord en symboliek elkaar versterken en een eigen, herkenbare vormentaal vormen
‘Copyart een concept van het verbeeldend denken’ uitgegeven bij Art in Belgium – 2003
In deze monografie van een vernieuwende en tegelijkertijd inspirerend kunstenaar worden onzichtbare signalen in beeldtaal omgezet, waardoor de overheersende kracht van de natuur in een soort oer symboliek verdwijnt. De ‘pure’ existentie van de universele mens in de schaduw van het ongrijpbare, het onbegrijpelijke, wordt ons op een aanschouwelijke manier verduidelijkt. In dit boek maakt Jan Manescoo gebruik van de nieuwste technieken die de informatica hem biedt, om spiritueel en beklijvend werk af te leveren
Jan Manescoo verduidelijkt voortdurend deze monografie met nieuwe teksten en beeldgedichten ...
Jan Manescoo verduidelijkt dat 'Copyart' niet dezelfde betekenis heeft als 'Copy Art'.
'Copy Art' is een kunststroming uit de jaren zeventig waar kunstenaars de 'Xerox fotokopieermachine' benutten om foto's of details ervan om te zetten in nieuwe tweedimensionale kunstwerken. Elektrostatisch kopiëren stelde hen in staat kunst mechanisch en op ware grootte te dupliceren, wat zowel kostenefficiënt als breed te verspreiden was.
In het Copyart concept past Jan Manescoo deze technologie ook toe om kunst te vervaardigen. Hij heeft een andere relatie met het gebruik van de offset- en kopieermachines ontwikkeld. In de beeldende kunst wordt het 'artistieke boek' vaak over het hoofd gezien, terwijl het op zichzelf eens kunstwerk kan zijn. Er is een misvatting dat een kopie van iets zoals een boek, niet origineel kan zijn omdat het machinaal geproduceerd wordt en slechts een alledaags industrieel product is dat snel in meerdere exemplaren wordt gemaakt, waardoor het zijn unieke handgemaakte artistieke waarde zou verliezen. Jan Manescoo weerlegt deze misvatting door in Copyart een handgemaakt 'boek met een beeldgedicht' als voorbeeld van dergelijke kunst te creëren!
In het Copyart-concept illustreert hij de inventiviteit van de mens en hoe hij de uitgebreide mogelijkheden van de werkelijkheid met de computer en printer creatief en viraal kan vormgeven. Hij toont ook aan hoe zijn verbeeldingskracht de werkelijkheid een nieuwe betekenis kan geven, en hoe elk individu vanuit zijn zintuiglijke ervaring een unieke beeldtaal ontwikkelt en deze doorgeeft aan anderen. Computers en hun software is een uitbreiding van de traditionele materialen in de handen van de kunstenaar. Zoals hij papier en potlood, olieverf, acryl, canvas, borstels, penselen, spatels, hout, koper, plexiglas, kippengaas, lijm,... enzovoort voor de creatie van zijn concept gebruikt. Het is voor hem een interessant instrument om mee te experimenteren, om zijn ervaring van de werkelijkheid uit te drukken en aan zijn persoonlijke inzicht een veelzijdigere vorm te geven.
