'Copyart' verbeeldt een levensbeschouwing.
In het concept van Copyart benadrukt Jan Manescoo de rol van het denken, de spiritualiteit, de communicatie en de perceptie van de mens in de hedendaagse samenleving. Daarom leidt zijn kunst maar heel wat vragen over zijn beschouwingen en beleving van het mens-zijn in de wereld. Op een speelse manier experimenteert hij met dat gedachtegoed doorheen zijn schilderijen, digitale tekeningen en beelden in papier-maché. Een mens creëert een concept waarbij hij zich bewust wordt van zichzelf in zijn relatie tot de werkelijkheid. In dat concept legt hij een lange weg af, een zoektocht naar wie hij is en wat hij hier doet. In het verleden hebben talrijke filosofen dezelfde existentiële vragen gesteld. Hij laat zich door hun ideeën inspireren en tracht dat artistiek te verbeelden. Niettemin is die mens bij het creëren van zijn concept bestendig in tegenspraak met zichzelf. In zijn beschouwing over de werkelijkheid en het mens zijn. In zijn tegenstrijdig en chaotisch zoeken naar orde, evenwicht en harmonie. In de verduidelijking van zijn beeldtaal met tekens en symbolen die voor interpretatie vatbaar zijn. In zijn beoordeling van de waarden en normen van de waarheid en schoonheid, wat goed en slecht is, en in de beleving van zijn tweeslachtigheid.
Hubert Dethier (1933 - 2019) Filosoof en Germaans Filoloog aan de Vrije Universiteit Brussel tot 1989, de Universiteit van Amsterdam en de faculteit van vergelijkende wetenschappen Antwerpen. Hj was student en assistent van Leopold Flam aan de ULB. Tussen 1994 en 2010 verschenen de vijf delen van zijn levenswerk "De beet van de adder" dat onder meer de ketterij in de middeleeuwen behandelt. "Denken in de spiegel" schreef hij samen met Julen Libbrecht...
In de proloog van het boek 'Copyart, een concept van zoeken en tasten' schrijft Hubert Dethier het volgende: "Waarin bestond tot nu toe het denken, vraagt Jan Manescoo zich af. Wat is denken? Wanneer denkt iemand? Iemand denkt aan het afwezige. In het denken wordt het afwezige in de tegenwoordigheid gebracht. Dat is slecht mogelijk door de verbeelding... En nu zijn er de verkenningen van Jan Manescoo".
Zijn en niet‑zijn
Het vraagstuk van zijn en niet‑zijn vormt een kern in zijn filosofische reflecties. Zoals vele denkers onderzoekt hij wat de oorsprong en aard van de materie is en hoe deze zich verhoudt tot geest, bewustzijn en werkelijkheid. De geest wordt daarbij niet gezien als een enkelvoudig begrip, maar als een gelaagde werkelijkheid die verwijst naar de essentie van de mens: zijn bezieling, zijn vermogen tot denken, voelen en willen. Binnen het Copyart‑concept verbeeldt hij het geestesvermogen als een bewuste en scheppende kracht die het mens‑zijn draagt en richting geeft. Het is de bron waaruit betekenis, inzicht en creatie voortkomen.
Iets en niets
De begrippen iets en niets spelen een fundamentele rol in zijn zoektocht naar de aard van de werkelijkheid. Iets verwijst naar wat bestaat of kan bestaan. Niets verwijst naar de afwezigheid van iets, maar is tegelijk een begrip dat in de filosofie een actieve rol speelt. Sommige stromingen beschouwen het leven als zinloos omdat geen hogere macht betekenis verleent. In die visie staat niets voor leegte en absurditeit. Andere stromingen onderzoeken wat werkelijk bestaat en gebruiken het begrip niets om scherper te zien wat wél is. Paul Valéry verwoordt dit treffend: kunst ontstaat door uit het niets iets te maken. Het niets wordt zo geen leegte, maar een ruimte waaruit vorm en betekenis kunnen opkomen.
Bewust worden van tijd en ruimte
Binnen het Copyart‑concept betekent bewustzijn van tijd en ruimte dat de mens zichzelf ervaart als een wezen dat zich uitstrekt tussen verleden en toekomst, en dat zich verhoudt tot de wereld waarin hij leeft. Door dit bewustzijn kan hij zijn plaats in het universum bepalen en betekenis geven aan zijn bestaan.
Vrijheid in de kunst
Hij vraagt zich af in welke mate een kunstenaar werkelijk vrij is. De mens wordt begrensd door zijn lichaam, zijn geest, zijn cultuur en de verwachtingen van de gemeenschap. Ook de kunstmarkt oefent invloed uit. Daardoor rijst de vraag of artistieke vrijheid niet eerder een ideaal is dan een realiteit. Binnen het Copyart‑concept verstaat hij onder vrijheid het ontbreken van dwang. Vrijheid is de ruimte om te oordelen, te kiezen en de innerlijke inspiratie een eigen vorm te geven. Het is een streven naar waarheid en schoonheid dat niet door uiterlijke druk wordt bepaald..
Tradities en ethiek in het licht van Copyart
Tradities en ethiek vormen in elke cultuur een veld van betekenissen dat mensen richting geeft. Ze bepalen hoe een gemeenschap leeft, handelt en zichzelf begrijpt. Binnen het Copyart‑concept worden tradities niet gezien als vaste regels, maar als sporen van menselijke ervaring die door de tijd heen worden doorgegeven. Ze tonen hoe mensen zoeken naar goed handelen, naar verbondenheid en naar een gedeelde betekenis van het leven. Copyart beschouwt tradities als een vorm van symbolisch geheugen. Ze bewaren de echo van vroegere generaties en maken zichtbaar hoe waarden ontstaan en veranderen. Ethiek wordt in dit kader geen opgelegd systeem, maar een innerlijke beweging waarin de mens leert luisteren naar wat waarachtig is. Zo worden tradities geen beperking, maar een bron waaruit nieuwe vormen van menselijkheid kunnen groeien.
Het gezin als basis van de samenleving binnen het Copyart‑concept
Het gezin vormt traditioneel een fundament van de samenleving. Het is de plaats waar kinderen worden opgevoed en waar waarden, overtuigingen en levenshoudingen worden doorgegeven. Binnen het Copyart‑concept krijgt het gezin een bijkomende betekenis. Het wordt gezien als een eerste kring van relaties waarin de mens leert wat nabijheid, zorg en verantwoordelijkheid betekenen. In deze kring ontstaat het besef dat ieder mens deel uitmaakt van een groter geheel. Het gezin wordt zo een oefenplaats voor de relationele dimensie van het bestaan, een ruimte waar de mens leert dat zijn handelen invloed heeft op anderen en dat verbondenheid een bron van groei is. Ook wanneer het gezin andere vormen aanneemt, blijft deze kern behouden. Alleenstaande ouders, samengestelde gezinnen en mensen die bewust geen kinderen krijgen maken deel uit van dezelfde menselijke beweging. Copyart ziet in al deze vormen een voortdurende poging om samen te leven, betekenis te delen en een plaats te vinden in de wereld. Het gezin wordt zo niet enkel een sociale structuur, maar een symbolische ruimte waar de mens leert wat het betekent om zichzelf te vormen in relatie tot anderen.